Ervaringsverhalen

Ervaringen van lotgenoten geven vaak steun. Daarom staan hier ervaringsverhalen van mensen die leven met blaas- of nierkanker en hun naasten. Hoe zij omgaan met kanker. Ze geven hoop, energie en perspectief.

Ervaring met blaaskanker

Guus vertelt onder meer over zijn ervaring met onderzoek en de behandeling. “Ik had niets gemerkt en had ook nergens last van”, zegt Guus, “maar tijdens een preventief medisch onderzoek werd een spoor bloed in mijn urine gevonden.” Hij vertelt verder: “Op zich is er voor mij niet zo veel veranderd, nu met kanker. In het begin, na de diagnose, was er een onzekere periode en keek ik alleen naar de korte termijn. Nu wordt het langzaam aan ‘business as usual’ en denk ik meer aan de langere termijn. Onzekerheid hoort ook bij het leven.”

Lees de ervaring van Guus

Ruud heeft ervaring als naaste en vertelt hoe hij en zijn partner omgaan met kanker. “Kanker was voor ons echt een kantelpunt. Het eerste wat in je opkomt is: hoe lang heb ik nog? Dat hebben we zeker een jaar lang gedacht. Pas later hoorden we dat je met blaaskanker oud kunt worden.”

Lees de ervaring van Ruud

Ervaring met nierkanker

Marianne vertelt over haar ervaring met de behandeling, het herstel en het omgaan met kanker. Over de operatie zegt zij: “Tijdens de nacontrole bleek gelukkig dat de snijvlakken schoon waren. Dat betekende dat er geen nabehandeling nodig was en geen medicijnen.” En over het omgaan met kanker: “In het begin voelde alles onwennig en als ik iets voelde, dan was er steeds die angst: het zal toch niet…?! Zo net na de operatie en de eerste jaren daarna was die angst het hevigst. Vooral omdat je er vrijwel niets van merkt, mochten er uitzaaiingen zijn. Ik moest echt mijn vertrouwen terugkrijgen. De laatste jaren schrik ik minder snel wanneer ik iets voel.”

Lees de ervaring van Marianne

Herma heeft ervaring als naaste. Zij vertelt over hoe zij en haar partner omgaan met kanker en haar ervaring om samen naar de behandelend arts te gaan bij controle. Zij zegt: “Ik ga in ieder geval mee naar het gesprek waarin de uitslag wordt besproken. Dat blijft iedere keer spannend en het is fijn om dan samen te zijn. Bovendien horen twee mensen meer dan één. Overigens krijgt Han de uitslag van de scan ook per e-mail, zodat we het altijd rustig kunnen nalezen.”

Lees de ervaring van Herma